‘Einde vrije zorgkeuze door voorstel kabinet’

Koen Kuijper 7 reacties

Het kabinet heeft plannen om de vrije zorgkeuze in Nederland af te schaffen. Dat beweert de Stichting Handhaving Vrije Artsenkeuze (SHVA) in een brandbrief aan de Raad van State.

Volgens de groep van ruim 5.000 zorgverleners komt de overheid met een voorstel waarbij er maximumtarieven opgelegd kunnen worden voor zorgaanbieders waarmee zorgverzekeraars geen contract hebben.

Kabinet niet blij

De nieuwe zorgwet zou gaan gelden in bepaalde deelsectoren, zoals de Geestelijke gezondheidszorg en Wijkverpleging. In deze sectoren maken verzekerden namelijk steeds vaker gebruik van zorg die niet is gecontracteerd. Dat betekent dat de zorgverleners zelf beslissen hoe zij de zorg leveren en tegen welk tarief.

Verzekeraars zijn wettelijk genoodzaakt om een deel van dit tarief te vergoeden, zelfs als er geen afspraken zijn gemaakt met de zorgaanbieders. 

Het kabinet is hier niet blij mee, omdat bij zorg zonder contract vaak blijkt dat het aantal verleende uren hulp/zorg gemiddeld 2,7 keer hoger ligt als bij gecontracteerde zorg. Daarom zijn de kosten gemiddeld twee keer zo hoog als normaal. Die hogere kosten moeten ergens van betaald worden, denk aan een hogere zorgpremie.

Hoge winsten

Zorgaanbieders in de wijkverpleging die zonder contracten werken, zouden bovendien vaak hoge winsten maken. Soms tot wel meer dan 40 procent, terwijl 3 procent gebruikelijk is voor gecontracteerde zorg.

Onderzoeksinstituut Vektis concludeert dan ook dat het winstpercentage hoger ligt bij zorgaanbieders die in grotere mate werken op basis van niet-gecontracteerde zorg.

Wat is vrije artsenkeuze?

Op dit moment bestaat er in Nederland vrije artsenkeuze. Iedereen mag zelf kiezen door welke arts of zorgaanbieder hij zich laat behandelen. Afhankelijk van de zorgverzekering van de verzekerde wordt de rekening volledig of gedeeltelijk vergoed.

Bij een restitutiepolis betekent dat vaak een volledige vergoeding. Bij een naturapolis is dit gemiddeld 75 procent, hoewel sommige verzekeraars werken met 65 of 70 procent.

Hinderpaalcriterium

Op dit moment bestaat er een wettelijke hinderpaal die regelt dat verzekeraars niet dusdanig weinig mogen vergoeden dat hierdoor een hinderpaal voor verzekerden ontstaat om zich tot een zorgaanbieder te wenden die niet door de zorgverzekeraar gecontracteerd is.

In de praktijk betekent dit dat verzekerden altijd recht houden op 70 – 75 procent vergoeding van het niet-gecontracteerde tarief.

Als de kabinetsplannen werkelijkheid worden, betekent dit een mogelijk einde aan het hinderpaalcriterium, en dus de vrije zorgkeuze. In elk geval voor bepaalde zorgsectoren.

Bron: AD

7 reacties

  • @@psychiater

    @CDA lid
    Het niet langer hoeven vergoeden van ongecontracteerde zorg en zo afschaffen van de vrije artsenkeuze betekent

    1. geen innovatie meer in de zorg: nieuwe zorgaanbieders met een vernieuwend zorgaanbod zullen geen contract krijgen van zorgverzekeraars en zullen niet langer kunnen toetreden. In de GGZ, een sector gedomineerd door een handvol, grote, traditionele GGZ instellingen die het momenteel erg moeilijk hebben, is innovatie van vitaal belang. Deze sector staat op omvallen en innovatie is juist hier zo nodig.
    2. de oplossing voor een niet-bestaand probleem. Ongecontracteerde zorg bedraagt slechts enkele procenten van de totale zorg. Het vormt het laatste stukje vrijheid dat zorgaanbieders hebben om zaken anders (beter, sneller, goedkoper, vernieuwender) aan te pakken dan dat hen gegund zou zijn met een contract. Velen zouden bovendien best een contract willen en hebben daar alle kwaliteiten voor, maar komen simpelweg niet in gesprek met de zorgverzekeraars, veel te druk als die zijn met het onderhandelen met de GGZ-dinosauriers -de GGZinstellingen- waar ze jaarlijks miljoenen euro’s kunnen besparen.
    3. het gedwongen akkoord gaan met de “verzekeraarskeuze” van uw arts. Mocht u grote bezwaren hebben tegen deze keuze, dan wordt u uw keuze voor een volledig gekwalificeerde maar niet-gecontracteerde arts, zeer onaantrekkelijk gemaakt. U betaalt dan namelijk de gehele rekening zelf. Dat wilt u niet wanneer u ziek bent en u in alle vrijheid uw weg naar genezing wilt kiezen.

    Vrije artsenkeuze is een groot goed en moet niet worden vermorzeld door de almachtige zorgverzekeraars, in hun streven naar totale controle over alle zorgaanbieders in Nederland.

  • MM (CDA-lid)

    Misschien alle niet-gecontracteerde zorg complet afschaffen en zelfs verbieden, dan ook geen onzekerheid meer of bepaalde zorg wel of niet vergoed wordt, waardoor patiënten ook geen onverwachte hoge zorgrekeningen krijgen.

    • JJohan

      @M (CDA-lid), lekker kortzichtig. Ga je eerst eens afvragen waarom sommige zorgaanbieders geen contracten willen afsluiten. Bovendien was het toch het CDA dat voor marktwerking was?

    • MM (CDA-lid)

      @Johan, nadeel van een behandeling bij een niet-gecontracteerde behandelaar is, is dat het maar voor 75% door de zorgverzekeraar wordt vergoed en dat je 25% zelf moet betalen. Dat kan voor lagere inkomens erg nadelig uitpakken, tenzij je een duurdere restitutiepolis hebt.

    • RRoos

      @M (CDA-lid)

      Het voordeel van behandeling bij een ongecontracteerde zorgverlener is dat de zorgverlener zich niet aan de belachelijke eisen van de zorgverzekeraars hoeft te houden en daardoor zorg kan bieden met tijd en aandacht voor de patiënt, i.p.v de administratie. Dat is ook de reden waarom zorgverleners er voor kiezen zonder contracten te werken.
      Wat wel een slechte ontwikkeling is, is dat goede zorg (ongecontracteerde) alleen nog te betalen is voor een bepaalde groep vermogendere mensen. Mensen die het niet kunnen betalen zijn overgeleverd aan onderbetaalde wijkverpleegkundige of fysiotherapeuten die, hoe graag ze ook hun patiënt/cliënt 100% zorg willen bieden, per sessie 50% van de tijd bezig zijn met de overbodige administratie ipv met de patiënt, omdat dat de zorg is die door de verzekeraars wel gecontracteerd is en volledig vergoed wordt.

    • PPepijn

      @Roos
      Helemaal goed gezien. Enige discutabele puntje vind ik nog wel het prijsverschil in restitutiepolis of naturapolis. Op een dure behandeling waarbij je zelf je arts kiest kan je bij een naturapolis inderdaad je portemonnee trekken en soms wel tot 30% bij moeten dragen. Dit kan bij een dure behandeling enkele honderden tot wel duizend(en) euro’s betreffen. Het verschil in de maandpremie is vaak gemiddeld maar 6-9 euro waardoor je voor ongeveer 100 euro per jaar altijd naar elke arts kan die je maar wil. Ook over de enorme winsten die de zorgverzekeraars nog altijd maken ten koste van de bereik/beschikbaarheid van de zorg wordt nimmer gesproken! Zorgverzekeraars zijn veel te machtig door alles te kunnen/willen sturen en uiteindelijk betaal je voor de basisverzekering (die voor iedereen gelijk is) overal wat anders. Dáár moet eens goed naar gekeken worden evenals de uitleg over het werkelijke verschil tussen natura en restitutiepolissen (de ijzersterke “COMBINATIE”polis van DSW daar gelaten) verzin het maar, dat slaat echt helemaal nergens op. Verzekeraars waar je, uit mijn ervaring moet zijn: ONVZ, PNO, Nationale Nederlanden, OHRA. En bij de rest, met name DSW en de grote VGZ-club; wegblijven. Op den duur ben je dief van je eigen portemonnee en kleden ze je uit met een budgetpolis. Nu goedkoop aanbieden, straks elke keer zelf bijdragen! Jammer dat er teveel mensen in blijven stinken, dat is namelijk precies waar ze op uit zijn.

    • PPeter Madjid

      @M (CDA-lid)

      Er is geen zorgaanbieder in de ongecontracteerde zorg die de client laat bijbetalen omdat er maar 25% vergoed wordt. Omdat ongecontracteerde aanbieders over het algemeen een lagere overhead hebben dan gecontracteerde aanbieders, kan de ongecontracteerde aanbieder de zorg 25% goedkoper leveren dan de gecontracteerde reuzen met hun meervoudige managementlagen en dure gebouwen.
      Het aantal zorguren ligt gemiddeld hoger, omdat clienten met een uitgebreide zorgvraag worden geweigerd door gecontracteerde aanbieders, omdat de kosten voor deze zorg een te groot deel van het budget van de gecontracteerde aanbieder zou opmaken. De omzetplafonds die de verzekeraars opleggen aan hun contractpartners staan een doelmatige zorgverlening in de weg. Clienten met een grote zorgvraag krijgen daarom te horen dat ze naar een ongecontracteerde aanbieder moeten gaan. Clienten die al bij gecontracteerde aanbieders in zorg zijn en hun zorgvraag zien toenemen, worden ook vaak overgedragen aan een ongecontracteerde aanbieder. Dit is de werkelijke reden dat het gemiddeld aantal uren dat een ongecontracteerde aanbieder aan zorg besteed, vaak hoger is. dan bij de gecontracteerde aanbieders van zorg.

      Wanneer clienten met een bepaalde zorgvraag worden geindiceerd door een ongecontracteerde aanbieder, dient voordat de client in zorg komt een machtiging te worden verleend door de zorgverzekeraar van deze clienten. De machtiging wordt afgegeven op basis van de indicatie, waarin het aantal uren dat wordt ingezet staan gespecificeerd. Het is dus niet mogelijk een te hoge indicatie te stellen voor een client. De verzekeraar gaat immers vooraf akkoord met het aantal te leveren uren. De doelmatigheid is hierdoor in feite beter geborgd bij de ongecontracteerde aanbieders, dan bij de gecontracteerde partijen. Immers, er worden lagere bedragen vergoed voor optimaal geindiceerde indicaties.

      EDIT:
      Ik bedoel natuurlijk dat er geen aanbieder van ongecontracteerde zorg is die een client laat bijbetalen omdat er 25% wordt gekort op de vergoeding van een naturapolis.

Schrijf een reactie

Het e-mailadres blijft prive.